Luis Caruncho e Armadanzas de Laraño: “Romance de cego” e “Muiñeira de Vilamaior”

Luis Caruncho canta un romance de cego dos de antano e, a continuación, a agrupación Armadanzas de Laraño baila nunha escenografía que representa unha feira.

Os romances compoñíanos os propios cegos en base a sucesos que acontecían (moitas veces crimes ou historias sobre monstruos) e mandábanos imprimir para vendelos. Os panfletiños pendurábanos duns cordeis e por iso se acabaron por chamar pregos de cordel ou romaces de cordel. Na época os cegos e cegas eran os que daban as novas como hoxe os xornais e vivían diso, algúns moi ben. De feito, había confrarías de cegos, pois era un oficio ben remunerado xa que a xente sempre estaba ansiosa de novas; ademais estes cegos eran normalmente bos tocadores e xograres que eran quen de divertir ao pobo e montar un baile. Así que o concepto de cego mendigo non é real.  Os cegos e cegas tocaban historicamente a zanfona, ainda que tamén o violín ou o acordeón.

Videos similares

Astarot: “Airiños, airiños, aires”

0 989 2 Versión heavy do poema de Rosalía de Castro a cargo dos rockeiros do Morrazo

Los Piratas “Mi coco”

0 811 0 A banda de Vigo acode á chamada de Luar para presentar o seu terceiro traballo discográfico. “Mi coco” pertence ao

Non hai comentarios

Aínda non hai comentarios!

Aínda non hai comentarios!

Pero pode ser o primeiro en escribir un

Escribe un comentario

Os datos gardaranse!

O seu enderezo electrónico non se publicará. Así mesmo, os seus datos non se compartirán con terceiras persoas.
Os campos requeridos están marcados*